Wystawiony w 1998 roku spektakl Teatru Provisorium i Kompanii Teatr zachwycił nie tylko publiczność, ale również krajową i zagraniczną krytykę. W ubiegły piątek za sprawą lubelskiego Centrum Kultury mogliśmy po raz pierwszy obejrzeć go w sieci, a w maju planowane są jeszcze dwie transmisje online.
Gombrowicz na pewno cieszyłby się ze swojej pośmiertnej sławy – we wspomnieniach jawi się jako osoba przekonana o swoim geniuszu. Ale czy byłby zadowolony, że jego „Ferdydurke” – buntownicza opowieść o formatowaniu młodzieży według wymyślonych przez „gogów” wizji – stała się lekturą szkolną jak wiersze Słowackiego, które tak nie zachwycały jednej z postaci opisanych w tekście – ucznia Gałkiewicza – czy „Potop” znienawidzonego wedle jego słów „pierwszorzędnego pisarza drugorzędnego” Sienkiewicza?
Pewnie podszedłby do sprawy z dystansem i poczuciem humoru, a już na pewno chętnie obejrzałby adaptację teatralną książki powstałą w Lublinie w 1998 r., znakomicie oddającą buntowniczego ducha oryginału, która zachwyciła krytykę polską i zagraniczną do tego stopnia, że uznano ją za jedno z najważniejszych wydarzeń teatralnych lat 90. XX w. oraz za najlepszą adaptację sceniczną dzieła Gombrowicza i obsypano nagrodami (m.in. Fringe First na Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym w Edynburgu, Grand Prix Opolskich Konfrontacji Teatralnych „Klasyka Polska” i wiele innych).
Autorzy podeszli do tekstu „po gombrowiczowsku”, nie na klęczkach, wybierając najlepsze ich zdaniem elementy dzieła i taka koncepcja sprawdziła się.
Opowieść o próbie narzucenia innym swojej wizji świata, o przybieraniu niechcianych masek czy graniu wymuszonych ról społecznych i buncie przeciwko nim jest stara jak świat i do końca jego funkcjonowania będzie aktualna.
Pierwszy pokaz spektaklu w sieci odbył się w piątek, 8 maja. Kto nie obejrzał, niech zarezerwuje sobie czas 20 i 29 maja o godz. 20.00 – transmisja online na Facebooku Centrum Kultury.
Reżyseria: Janusz Opryński, Witold Mazurkiewicz; scenografia: Jerzy Rudzki; opracowanie muzyczne: Borys Somerschaf; światło i dźwięk: Janusz Opryński, Jan Piotr Szamryk; obsada: Jacek Brzeziński, Witold Mazurkiewicz, Jarosław Tomica, Michał Zgiet. JD
