12 stycznia br. przypadała 84. rocznica mordu niemieckiej żandarmerii na pacjentach chełmskiego szpitala psychiatrycznego. Przy pamiątkowej tablicy znów zapłonęły znicze.
Niepełnosprawni z upośledzeniem umysłowym byli pierwszą grupą społeczną, skazaną przez Niemców na całkowitą zagładę. 12 stycznia 1940 r. oddział SS wkroczył do Wojewódzkiego Szpitala Psychiatrycznego w Chełmie. Budynki zostały otoczone przez żołnierzy. Personelowi szpitala nakazano w ciągu 10 minut opuścić placówkę. Zostawiono jedynie grupę około 10 pielęgniarzy, którzy mieli wyprowadzić chorych na dziedziniec. Wtedy rozpoczęto masakrę. Niemcy rozstrzeliwali pacjentów a ci, którzy próbowali się opierać i chować w salach szpitalnych, byli wypędzani lub rozstrzeliwani w środku, po czym wyrzucani przez okna. Rannych dobijano na placu przed szpitalem. Niektórzy zdołali zbiec, Niemcy jednak szybko znaleźli uciekinierów, doprowadzili ich na plac i zabili. Zamordowano wtedy 440 osób (ok. 300 mężczyzn, 124 kobiety i ok. 17 dzieci). To umowna liczba przebywających wówczas w szpitalu, która nigdy nie zostanie do końca zweryfikowana. Udało się zidentyfikować jedynie 39 ofiar, reszta pozostaje bezimienna, pochowana w zbiorowej mogile, ok. 150 m od budynku szpitala. Brutalny mord był częścią akcji o kryptonimie T-4, określanej także jako „Akcja Eutanazja” i realizowanej w III Rzeszy oraz na terenach okupowanych. Celem zbrodniczego programu była eliminacja osób niedorozwiniętych psychicznie, cierpiących na przewlekłe choroby psychiczne, czy posiadających wrodzone zaburzenia rozwojowe. Chełmski szpital był pierwszą polską placówką medyczną, której pacjenci doświadczyli okrucieństwa niemieckiego okupanta.
W 84. rocznicę tych tragicznych wydarzeń hołd ofiarom niemieckiej zbrodni złożyli Dorota Cieślik, zastępca prezydenta Chełma i Kamil Błaszczuk, wiceprzewodniczący Rady Miasta Chełm, którzy złożyli wiązankę, zapalili znicze i minutą ciszy uczcili pamięć ofiar przy pomniku. (mo, fot. UM Chełm)
