Maria Winkiewicz z Chełma już w młodości miała dryg do robótek ręcznych. Od babci nauczyła się szydełkować i robić na drutach. W dorosłym życiu, kiedy trzeba było zająć się dziećmi, pracą i domem nie było na to czasu. Do zainteresowań wróciła na emeryturze, a przy okazji odkryła zupełnie nową pasję – wycinanki.
Panią Marię mieliśmy przyjemność poznać podczas niedawnego festynu „Zainteresowania, PASJE, Hobby”, zorganizowanego przez Stowarzyszenie „Werwa”. Na swoim stoisku prezentowała swoje wycinanki, urzekające ilością detali i precyzją wykonania.
Jak mówi pani Maria, wycinankami zainteresowała się już będąc na emeryturze. Wcześniej zdarzało jej się robić na drutach i szydełkować.
– Całkiem dobrze mi to wychodziło. Potrafię też haftować. Moje prace dwukrotnie były nagradzane podczas senioriady. W zeszłym roku za wyhaftowany wizerunek Jana Pawła II zajęłam 3. miejsce, w tym roku 1. miejsce za pejzaż. Jeśli chodzi o wycinanki, to robię je dopiero od kilku lat, ale mam już niezłą wprawę. Przygotowanie jednej nie zajmuje mi dużo czasu. Maksymalnie godzinę. O wiele dłużej „schodzi” z naklejeniem wycinanki na karton. Nigdy nie rozrysowuję żadnych szablonów, czasem tylko odmierzam na papierze odległości i tnę tak, jak poniesie wyobraźnia. Używam zwykłych nożyczek, bo takie w zupełności wystarczą, za to o wiele trudniej jest z papierem – mówi pani Maria.
Papier, na którym pani Marii najlepiej się pracuje dość trudno dostać.
– W sklepach są dostępne zeszyty z małymi arkuszami, z których nie da się zrobić dużej wycinanki. Musi być to też papier bardzo cienki, bo składam go 4, 8 albo 16 razy. Będąc kiedyś we Włoszech kupiłam parę arkuszy świetnego papieru, ale dziś niewiele mi z niego zostało. Z resztek udało mi się przygotować ozdoby do laurek dla Stowarzyszenia „Zbyszko”. Szukałam odpowiedniego papieru w chełmskich sklepach; syn starał się kupić go przez internet, ale takiego, jak ten z Włoch, niestety, nie udało się nigdzie znaleźć. Chętnie zainteresowałabym wycinakami koleżanki, ale jak mam coś im zademonstrować, skoro nie mam odpowiednich materiałów – ubolewa pani Maria.
Koleżanki i znajomi chełmianki, oglądając jej prace są pełni podziwu. Podobnie jak jej najbliżsi. Prace M. Winkiewicz często były też wykorzystywane do dekoracji klubów seniora, do których od lat chętnie uczęszcza.
– Pracowałam w handlu, zawsze miałam kontakt z ludźmi i zależało mi, aby na emeryturze mieć go dalej. Chciałam mieć możliwość spotykania się z ludźmi w moim wieku, dlatego od lat uczestniczę w spotkaniach klubów seniora i każdemu seniorowi to polecam – mówi chełmianka. (w)
