Łuszczyca to choroba dermatologiczna, której towarzyszą charakterystyczne zmiany skórne. Dolegliwość ma przewlekły charakter, występują w niej okresy remisji i nawrotów. Jakie są przyczyny i objawy łuszczycy oraz jak można ją leczyć?
Co wywołuje łuszczycę
Łuszczyca jest przewlekłą chorobą zapalną związaną z występowaniem specyficznych zmian na skórze, będących rezultatem nieprawidłowego i nadmiernego rogowacenia naskórka. Za przyczynę dolegliwości często uznaje się czynniki genetyczne lub uwarunkowania immunologiczne. Ponadto łuszczycę mogą wywołać albo nasilić zakażenia ogólnoustrojowe, niewłaściwa dieta, tytoń, niektóre leki, alkohol, stres, ciąża, czynniki chemiczne czy uszkodzenia skóry. Należy wiedzieć, że omawiana dolegliwość nie jest zaraźliwa. Nie trzeba obawiać się kontaktów z osobami chorymi na łuszczycę.
Objawy łuszczycy
Łuszczyca wiąże się z występowaniem charakterystycznych zmian skórnych. Zmiany łuszczycowe powstają przez nieprawidłowy i nadmierny podział naskórka oraz zaburzenia jego złuszczania. Łuszczyca może występować na gładkiej skórze, owłosionej skórze głowy, paznokciach, a nawet na stawach.
Jako pierwszy objaw choroby pojawia się wykwit pierwotny. Wyglądem przypomina on grudkę o czerwonobrunatnym kolorze. Zmiana ma drobnopłatową powierzchnię i zaczyna się złuszczać. Wczesne zmiany łuszczycowe przyjmują postać pojedynczych grudek i wykwitów o średnicy 1-2 cm. Przez złuszczanie się naskórka w obszarze wykwitu pierwotnego następuje zdrapanie łusek. Wygląd skóry chorego ulega zmianie. Naskórek staje się gładki i błyszczący. Rozpoznaje się wówczas tzw. objaw świecy stearynowej.
W przebiegu łuszczycy mogą pojawić się także placki łuszczycowe. Powstają one z blaszek łuszczycowych – pokrytych łuskami czerwonych grudek, które łączą się w większe ogniska.
Łuszczyca – leczenie
Leczenie łuszczycy polega przede wszystkim na ograniczaniu jej objawów. Celem stosowanych środków jest doprowadzenie do remisji choroby, by dokuczliwe symptomy nie wracały przez dłuższy czas. W jaki sposób leczy się łuszczycę? Postępowanie powinno być dostosowane do typu choroby, nasilenia zmian oraz tego, jaka powierzchnia ciała została objęta zmianami skórnymi. Co to oznacza w praktyce?
Przy lżejszych zmianach, gdy uszkodzony naskórek zajmuje nie więcej niż 25% ogólnej powierzchni ciała, zalecane jest leczenie miejscowe. Przy bardziej zaawansowanym stopniu uszkodzenia skóry stosuje się zarówno środki aplikowane miejscowo, jak i leczenie ogólnoustrojowe.
W łagodzeniu objawów łuszczycy wykorzystuje się m.in. analogi witaminy 3D, przede wszystkim takalcytol i kalcypotriol. W ramach leczenia miejscowego stosuje się środki keratolityczne, które pomagają zmniejszyć liczbę łusek oraz zmiękczyć zmiany. Wspomniane preparaty zawierają najczęściej mocznik lub kwas salicylowy. Ponadto w leczeniu zmian można wykorzystać dziegciową maść na łuszczycę, która złagodzi stan zapalny, ograniczy świąd i pieczenie, a także będzie normalizować proces rogowacenia naskórka. W pielęgnacji i natłuszczaniu skóry objętej chorobą pomocne okazują się z kolei dermokosmetyki przeznaczone dla osób cierpiących na łuszczycę.
Przy nasilonych zmianach lekarz może zalecić stosowanie glikokortykosteroidów miejscowych. Wspomniany rodzaj leków działa przeciwzapalnie, przeciwproliferacyjnie oraz immunomodulująco.
Łuszczyca jest jedną z najczęściej występujących chorób skóry. Choć jej całkowite wyleczenie okazuje się niemożliwe, z powodzeniem uda się złagodzić objawy dolegliwości, np. sięgając po preparaty dostępne bez recepty. Ponadto w razie wystąpienia niepokojących symptomów warto skonsultować się z lekarzem, który pomoże dobrać optymalny sposób leczenia łuszczycy.
Materiał zewnętrzny
