Tradycyjnie, w pierwszą sobotę września wyruszyła z Lublina piesza pielgrzymka do Sanktuarium Matki Bożej Kębelskiej w Wąwolnicy, a 3 września pozostali pielgrzymi pojechali do tego sanktuarium autokarami.
Potwierdzeniem wielowiekowego kultu i łask, jakich doświadczają pielgrzymi w Wąwolnicy, stała się koronacja cudownej figury Matki Bożej Kębelskiej papieskimi koronami, która odbyła się 10 września 1978 roku w 700-lecie objawień w Kęble. Dokonał jej za zgodą papieża, bł. Pawła VI, ówczesny ordynariusz lubelski, ks. prof. bp Bolesław Pylak. Koronacja MB Kębelskiej była ostatnią koronacją maryjną przed pontyfikatem św. Jana Pawła II. Zanotowano wtedy między in. cztery całkowite, potwierdzone przez lekarzy uzdrowienia z choroby nowotworowej. Od dnia koronacji, do dzisiaj zanotowano w Wąwolnicy ponad 300 udokumentowanych łask.
Cud po bitwie
Tradycja kultu matki Bożej w Kęble sięga najazdów tatarskich z końca XIII wieku. Kronika parafialna przechowała do dzisiaj opowieść z 1278 roku. Po spustoszeniu Lublina w pierwszych dniach września Tatarzy ruszyli ku Wąwolnicy, której powstanie lokalna legenda przypisuje królowi Krakowi. Nazwa miejscowości wywodzi się od „wąwel, wawel”, co oznaczało kiedyś wzgórze otoczone wodą. Bitwy toczyły się w Kęble obok Wąwolnicy. Po nich Tatarzy zgromadzili przy drodze wojenne łupy i jeńców, a pośród nich figurkę Matki Bożej, którą ustawili na przydrożnym kamieniu i z której sobie drwili. Wkrótce jednak najeźdźcy przegrali jedną z dużych bitew, a wtedy nad figurką Matki Bożej ukazała się jasność i figura zaczęła unosić się do góry. Stanęła na lipie na przeciwległej górze, jakby uchodząc z rąk niewiernych. Przerażeni tym faktem Tatarzy rzucili się do ucieczki, łupy zostawili, a liczni jeńcy odzyskali wolność. W miejscu objawienia dziedzic Wąwolnicy Otto Jastrzębczyk zbudował drewnianą kaplicę, w której umieszczono cudowną figurę
Z cyklu Pięknych Madonn
Do słynącej cudami świątyni zaczęły ciągnąć pielgrzymki. Wtedy patronat nad kościółkiem objęli ojcowie benedyktyni, związani z Wąwolnicą od XI w. Widząc, jakich łask doznają pielgrzymi, poinformowali o tym swojego przełożonego ze Świętego Krzyża.
O. Chrystyn Mirecki wyjednał w Stolicy Apostolskiej zgodę na przewiezienie cudownej figury do kościoła pod wezwaniem Świętego Wojciecha w Wąwolnicy jako okazalszego miejsca. W dniu 8 września 1700 roku, podczas święta Narodzenia NMP, za zgodą papieża Klemensa XII przeniesiono figurkę z Kębła do kościoła parafialnego w Wąwolnicy.
Dziś w sanktuarium podziwiać można kopię figurki Matki Bożej Kębelskiej, która zasłynęła cudami. Zachowana do naszych czasów figura pochodzi z ok. 1440 roku. Została wykonana z pnia lipowego o wysokości 85 cm i szerokość w najszerszym miejscu 27 cm. Powstała w nieznanej bliżej pracowni śląskiej lub pomorskiej. Jest dziełem z tzw. cyklu Pięknych Madonn, których prototypem była kamienna rzeźba z Vimpergu. Zgodnie z tym stylem rzeźbę cechuję elegancja w przedstawieniu postaci, subtelny, regularny rysunek twarzy oraz bogactwo i dekoracyjność układu szaty.
Dziękczynienie
W Kęble pozostał kamień, na którym stała cudowna figura. Jest tam do dzisiaj, otoczony murami nowej kaplicy. Projekt jej wybudowania powstał w 30. rocznicę koronacji cudownej figury MB Kębelskiej, a także w 50. rocznicę sakry biskupiej i 30. rocznicę wyboru na Stolicę Piotrową św. Jana Pawła II w 2008 r. Kaplica to wotum dziękczynne za obecność Matki Bożej w Wąwolnicy, za wszystkie łaski udzielane przez Jej pośrednictwo od Boga mieszkańcom i pielgrzymom. Jest to także dziękczynienie za dar Jana Pawła II. Przedtem stała tu kapliczka wybudowana przez ociemniałego starca, Franciszka Klempińskiego, który odzyskał wzrok za pośrednictwem MB Kębelskiej otóż 15 sierpnia 1840 roku za zgodą ówczesnego proboszcza, ks. Jana Patro postawiono na kamieniu statuę Matki Bożej z nieistniejącego już kościoła pw. św. Marii Magdaleny. Po poświęceniu figury w Kęble Franciszek Klempiński odzyskał wzrok.
Do Wąwolnicy przybywają pielgrzymi świeccy i duchowni, młodzi i starzy, chorzy i uzdrowieni. Przychodzą, aby modlić się w przeróżnych intencjach dziękczynnych i błagalnych. Wierzą, że ich prośby będą wysłuchane, a jako wyraz tej wiary zostawiają w kaplicy liczne wota. Złota Księga Łask Matki Bożej Kębelskiej zapełnia się nowymi wpisami. Zawiera ona podziękowania za ocalone życie, odzyskane zdrowie i opiekę Matki Bożej w trudnych sytuacjach. Do sanktuarium przybywają całe rodziny. Przynoszą wszystkie swoje prośby i żale i często wracają tu z dziękczynieniem.
Ranga bazyliki
W dowód uznania dla sanktuarium Matki Bożej Kębelskiej św. Jan Paweł II 18 lipca 2001 r. nadał kościołowi pw. Świętego Wojciecha w Wąwolnicy godność bazyliki mniejszej. Warto tu przypomnieć, że początki wąwolnickiej parafii sięgają XI i pierwszej poł. XII w., zaś pierwsza wzmianka pochodzi z 1325 r. W średniowieczu w Wąwolnicy istniały dwa kościoły parafialne – jeden pw. św. Wojciecha (dawna kaplica MB Kębelskiej) i św. Marii Magdaleny (na terenie obecnej szkoły). Z 1342 r. pochodzi akt powołujący do życia w miejsce kaplicy grodowej parafialny kościół św. Wojciecha. Jan Długosz wskazuje jako jego fundatora Kazimierza Wielkiego. Patronat nad kościołem został przekazany w 1458 r. ojcom benedyktynom i trwał do kasaty zakonu w XIX w.
Całodobowe modlitwy
Tegoroczne uroczystości zaczęły się w sobotę 2 września godzinkami o 6.30. Większość pielgrzymów dotarła do sanktuarium tego dnia w godzinach popołudniowych. Mszy św. na placu różańcowym o godz. 18.00 przewodniczył ks. bp Mieczysław Cisło. O godz. 20 odbył się koncert Zespołu „Guadelupe” a następnie o godz. 21 Apel Jasnogórski, a potem procesja światła do Kębła, gdzie uroczystą mszę św. w miejscu objawień celebrował bp Artur Miziński, sekretarz generalny Konferencji Episkopatu Polski. Wierni przeszli tam w procesji ze wzgórza kościelnego, niosąc w dłoniach świece i odmawiając różaniec. Następnie o północy odbyła się pasterka maryjna w bazylice, a potem czuwanie modlitewne. Wczesnym rankiem następnego dnia modlitwy rozpoczęto w bazylice Godzinkami o Niepokalanym Poczęciu, a o godz. 9 figura Matki Bożej Kębelskiej została uroczyście przeniesiona z kaplicy na plac Różańcowy. Mszy św. dla młodzieży o 9.30 przewodniczył ks. bp. Mieczysław Cisło. Natomiast sumę pontyfikalną o godz.12 na placu Maryjnym zwanym też Różańcowym, celebrowali: ks. bp Kazimierz Gurda – biskup siedlecki, metropolita lubelski – abp Stanisław Budzik oraz biskupi: Artur Miziński, Ryszard Karpiński, Mieczysław Cisło. Tegoroczne uroczystości zakończyły się, jak co roku, mszą św. o godz. 17, celebrowaną przez ks. infułata Jana Pęzioła.
W każdą czwartą sobotę miesiąca w sanktuarium MB Kębelskiej odprawiane jest nabożeństwo o zdrowie duszy i ciała, czyli uzdrowienie wewnętrzne i zewnętrzne człowieka. Na mszy św. zbiorowej o godz. 18 błogosławione są leki oraz święci się: wodę, sól, olej i dewocjonalia. Intencje można pozostawić w skrzynce w kaplicy lub bezpośrednio przed mszą św. przynieść do zakrystii. Do sanktuarium MB Kębelskiej, znajdującego się trzydzieści parę kilometrów od Lublina, warto pielgrzymować przez cały rok, tym bardziej, że można skorzystać z noclegu w Domu Pielgrzyma. Cena za nocleg wynosi 30 zł od osoby. Istnieje też możliwość zamówienia posiłków. Rezerwacja tel. 81 882 50 04. e-mail: wawolnica@diecezja.lublin.pl
Elżbieta Kasprzycka
