27 czerwca Kościół obchodził święto Najświętszej Marii Panny Nieustającej Pomocy. Tego dnia w lubelskim kościele pod tym wezwaniem przy ul. Milenijnej 7 o historii ikony Najświętszej Marii Panny Nieustającej Pomocy opowiadał ojciec Marek, redemptorysta.
Wspomniana ikona powstała w VIII lub IX w. na Krecie lub na górze Athos. Jest to dziś najbardziej rozpowszechniony na świecie wizerunek maryjny. Jego temat koncentruje się na męce krzyżowej, która czeka Jezusa. Obraz przedstawia cztery postacie: Maryję, Dzieciątko Jezus, oraz archaniołów Michała i Gabriela. Postacie te opisują litery greckie w tle ikony. Niesione przez nich narzędzia przypominają, że Dzieciątko Jezus czeka kiedyś męczeńska śmierć.
Twarz Madonny jest zadumana i smutna. Nie spogląda na Syna, lecz przed siebie. Dziecięca twarz Jezusa też jest smutna. Archanioł Gabriel niesie krzyż i cztery gwoździe. Archanioł Michał wskazuje inne akcesoria męki krzyżowej: włócznię, trzcinę z gąbką i naczynie napełnione żółcią.
Z polecenia papieża Piusa IX w kwietniu 1866 r., ikona została odrestaurowana przez polskiego malarza Leopolda Nowotnego. Obraz umieszczono w kościele redemptorystów nieopodal miejsca, gdzie mieścił się kościół św. Mateusza, pierwsze miejsce po przywiezieniu ikony do Rzymu. Według jednej z legend modlitwy na morzu uratowały podróżnych przed niechybną śmiercią podczas sztormu. 23 czerwca 1867 r. nastąpiła uroczysta koronacja obrazu, zaś w 1876 r. ustanowiono święto Błogosławionej Dziewicy Maryi pw. Nieustającej Pomocy na dzień 27 czerwca.
W Polsce od ponad 100 lat kult Matki Bożej Nieustającej Pomocy szerzą ojcowie redemptoryści. Popularną formą oddawania czci Matce Bożej Nieustającej Pomocy jest litania oraz nowenny do Niej, w wielu kościołach, odmawiane co środę. W Polsce istnieje ok. 160 kościołów pod wezwaniem NMP Nieustającej Pomocy i znanych jest ponad 400 jej wizerunków. Oprócz kościołów wizerunek NMP Nieustającej Pomocy wisi w wielu katolickich domach na całym świecie.
Lubelska świątynia pw. NMP Nieustającej Pomocy znajduje się na Czechowie. Parafię erygował abp Bolesław Pylak 9 listopada 1995 r. Pierwszym proboszczem i budowniczym kościoła był ks. Adam Wełna. W 1995 r. wzniesiono tymczasową, drewnianą kaplicę, po czym przystąpiono do budowy kompleksu sakralnego według projektu lubelskiego architekta Stanisława Machnika. 8 września 1997 r. abp Józef Życiński dokonał aktu wmurowania kamienia węgielnego w fundamenty świątyni. Od października 1997 r. nabożeństwa były odprawiane w dolnej części budynku, a od pasterki 1999 r. – w kościele w stanie surowym. Pracami wykończeniowymi świątyni kierował lubelski artysta plastyk, Andrzej Widelski. Uroczystego poświęcenia kościoła dokonał w dniu 16 maja 2005 r. ks. abp Józef Życiński. Obecnie parafia liczy 7498 wiernych. Przy parafii działają liczne grupy modlitewne, m.in.: koła różańcowe, Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży, Ruch Focolari – Dzieło Maryi, schole: dziecięca i młodzieżowa, lektorzy i ministranci.
Wielkim czcicielem NMP Nieustającej Pomocy był św. Jan Paweł II. Podczas swojej ostatniej wizyty w Polsce ukoronował Jej wizerunek w rodzinnym mieście, gdzie jako uczeń modlił się przed nim w wadowickim kościele.
Elżbieta Kasprzycka
