23 czerwca, w pierwszy piątek po oktawie Bożego Ciała, Kościół obchodził uroczystość Najświętszego Serca Jezusa. Jako święto liturgiczne zostało ono ustanowione na wniosek polskich biskupów w 1765 r. przez papieża Klemensa XIII. W lubelskim kościele pod tym wezwaniem, jednym z około czterystu w Polsce, tego dnia miał miejsce parafialny odpust. Głównej mszy odpustowej przewodniczył ks. dr hab. Jarosław Marczewski, rektor Metropolitalnego Seminarium Duchownego Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej, które działa na terenie parafii.
W czerwcu, zwykle po wieczornej mszy św., odmawiane jest nabożeństwo do Najświętszego Serca Jezusowego, które składa się z adoracji Najświętszego Sakramentu oraz Litanii do NSPJ. W Polsce odprawiane jest ono od 1857 r. Papież Pius IX zatwierdził nabożeństwo czerwcowe, jako oficjalną modlitwę Kościoła w roku 1873. Wiąże to się głównie z objawieniami, jakie miała św. Małgorzata Maria Alacoque, wizytka z klasztoru w Paray-le-Monial we Francji, zmarła w 1690 r. Od grudnia 1673 r. do czerwca 1675 miała ona kilka widzeń Jezusa, który opowiedział jej o Jego nieskończonym Miłosierdziu dla ludzi i o potrzebie zwrócenia się do Jego Serca poprzez specjalne nabożeństwo, będące dla odprawiających źródłem wielu łask. Treści jej objawień, dotyczące kultu NSPJ, znane też były w polskich klasztorach – w Warszawie, w Krakowie i w Lublinie. Uroczystość do NSPJ była odprawiana w pierwszy piątek po Bożym Ciele przez siostry wizytki od 1765 r. I to właśnie w lubelskim klasztorze zapoczątkowane zostały nabożeństwa czerwcowe ku czci NSJ.
W dramatyczne dzieje lubelskiego klasztoru, w okresie zaboru rosyjskiego wpisała się biografia wizytki, siostry Kajetany Łukaszewiczówny. Zakonnica ta, żyjąca w latach 1834-1925, znała orędzie z Paray-le Monial i przeżywała je w sposób niezwykle głęboki. Zwróciła się więc do przełożonej lubelskiego klasztoru z prośbą o współpracę. Niebawem zakonnice pozyskały do pomocy ks. St. Ulaneckiego. W dużej mierze dzięki jego apostolskiej żarliwości i jego zabiegom u władz kościelnych 1 czerwca 1857 r. rozpoczęto uroczyste odprawianie nabożeństwa w lubelskim kościele sióstr wizytek. Odnotowane zostało to w kronice lubelskiego klasztoru. W odprawianiu nabożeństw pomocny był opracowany z udziałem siostry Kajetany modlitewnik po tytułem „Miesiąc Serca”, wydany przez Księży Misjonarzy w 1857 r. i w 1863 r. Niestrudzony ks. Ulanecki uzyskał w Rzymie 19 kwietnia 1859 r. u papieża Piusa IX decyzję . o rozszerzeniu nabożeństw czerwcowych ku czci Serca Jezusowego na całą Polskę, nadając im liczne odpusty. 18 września 1864 r. siostra Małgorzata Maria Alacoque została ogłoszona błogosławioną. Gdy warunki polityczne zmusiły ks Ulaneckiego do wyjazdu, jego misję przejął ks. Wł. Daniewski, ówczesny wikariusz katedralny. Kolejny dekret Piusa IX z 8 maja 1873 r. rozszerzał to nabożeństwo na inne kraje poza Polską. Siostra Kajetana, skromna wizytka z klasztoru w Lublinie, animatorka nabożeństw czerwcowych, doczekała kanonizacji Małgorzaty Marii Alacoque 13 maja 1920 r. przez Benedykta XV.
11 czerwca 1899 r. papież Leon XIII dokonał poświęcenia Najświętszemu Sercu Jezusowemu całego rodzaju ludzkiego, a sto lat później św. Jan Paweł II odnowił ten akt w czasie nabożeństwa czerwcowego w Toruniu, 7 czerwca 1999 r. podczas swej kolejnej pielgrzymki do Polski. W tej chwili Kościół katolicki wspiera Nabożeństwo w całej jego formie zleconej św . Małgorzacie Marii Alacoqe. Kult Serca Jezusowego pozwala lepiej zrozumieć prawdę o Bożej miłości. Kościół widzi w nabożeństwie do Serca Jezusowego znak miłości Boga do ludzi. Uroczystość Najświętszego Serca Jezusa ma uwrażliwiać na grzech oraz mobilizować w imię miłości również do aktów pokuty za grzechy innych. Elżbieta Kasprzycka
Wspomniana już lubelska świątynia pw. Najświętszego Serca Jezusa przy ul. Kunickiego 128 najpierw była drewnianą budowlą, do którego wybudowania walnie przyczynił się wikariusz parafii św. Michała ks. Ignacy Żyszkiewicz, oddelegowany 3 maja 1933 r. do zorganizowania punktu duszpasterskiego, a następnie parafialnego w dzielnicy Dziesiąta. Świątynię według projektu młodego architekta Tadeusza Witwickiego uroczyście poświęcił 10 czerwca 1934 r. bp Leon Fulman. Drewniany kościółek służył wiernym do 1985 r. kiedy to został przeniesiony do Pilaszkowic koło Piask. Na jego miejscu powstał nowoczesny kościół według projektu architekta Mirosława Załuskiego. Prace budowlane trwały ponad dwa lata. Realizatorem budowy był ks. Janusz Bogdański. Na wielkanoc 1988 r. kościół został poświęcony przez bpa Bolesława Pylaka. Przez następne dwa lata były prowadzone intensywne prace związane z wystrojem świątyni, zaprojektowanym przez architekta wnętrz Jerzego Durakiewicza. Rzeźby i płaskorzeźby zdobiące wnętrze świątyni wykonał Marian Świst. Autorami obrazów są Jerzy Durakiewicz i Jerzy Mazurek. Konsekracji nowej świątyni dokonał abp Józef Życiński 30 czerwca 2000 r. Parafia pw. Najświętszego Serca Jezusowego liczy obecnie 15 114 wiernych. Działają przy niej m.in. : Koła Różańcowe, Rycerstwo Niepokalanej, Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży, Ruch Światło – Życie, Neokatechumenat, Akcja Katolicka, schole młodzieżowe i dziecięce, chór parafialny, Katolickie Stowarzyszenie Kolejarzy, Wspólnota Chrystusa Zmartwychwstałego Galilea i Wspólnota Jordan.
