Przed Świdnickim Lipcem na przestrzeni kilkudziesięciu lat protestowali robotnicy z kilku polskich miast. Ich postulaty częściowo były zbieżne ze stawianymi w 1980 roku w PZL. Na ostatniej sesji świdniccy radni miejscy zdecydowali o przyjęciu stanowiska, którym oddali cześć protestującym przed Świdnickim Lipcem.
Na początku lipca, już po raz 36., mieszkańcy Świdnika wspominali strajk w PZL. Protest był wywołany drastyczną podwyżką cen żywności. W bardzo szybkim czasie, niemal w całym zakładzie stanęła produkcja. Pracownicy wystosowali postulaty do władz i czekali na terenie PZL. Ostatecznie strajk zakończył się pokojowo, podpisaniem porozumień z protestującymi. Stał się również początkiem podobnych wydarzeń w Lublinie i legł u podstaw strajków i protestów w sierpniu 1980 roku, które zakończyły się powstaniem NSZZ „Solidarność”. Podczas lipcowej sesji miejskiej radni postanowili upamiętnić te wydarzenia, ale również oddać cześć tym, którzy protestowali przed lipcem 1980 roku.
– W imieniu klubu Rodzina i Prawo chciałbym zaproponować państwu stanowisko w sprawie uczczenia protestów robotników poprzedzających Świdnicki Lipiec – mówił na sesji radny Marcin Dmowski, przewodniczący klubu RiP.
Autorzy zwracają w dokumencie uwagę, że „oddolny protest, określany mianem Świdnickiego Lipca 1980, który zainicjowany został strajkiem pracowników WSK Świdnik, być może nie zaistniałby, gdyby nie wcześniejsze zmagania narodu z obcą, narzuconą mu z zewnątrz, władzą komunistyczną”.
W dalszej części stanowiska wspomniane są protesty m.in. w Poznaniu czy Radomiu. Jak piszą autorzy stanowiska: „dawały nam siłę i nadzieję na zmiany polityczne i ekonomiczne w kraju. (…) W kolejną rocznicę wydarzeń Świdnickiego Lipca, Rada Miasta Świdnik oddaje część bohaterom Poznania, Radomia, Ursusa, Płocka i Świdnika, wszystkim Polakom, którzy tworzyli łańcuch pokoleń, dążących do bycia wolnym i suwerennym narodem”.
Stanowisko nie wzbudziło podczas sesji dyskusji. Radni wszystkich opcji zdecydowali o przyjęciu dokumentu przez aklamację.
(kal)
