28 stycznia br. zmarł profesor Andrzej Nikodemowicz – wybitny kompozytor, pianista i pedagog, wieloletni wykładowca Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Był jednym z czołowych współczesnych twórców muzyki sakralnej. Skomponował około 200 utworów muzycznych, głównie o tematyce religijnej.
Profesor Andrzej Nikodemowicz urodził się 2 stycznia 1925 we Lwowie. Przez trzy lata (1943-46) studiował chemię na Politechnice Lwowskiej. W 1950 ukończył kompozycję u Adama Sołtysa, a w 1954 grę na fortepianie pod kierunkiem Tadeusza Majerskiego w Konserwatorium we Lwowie. W latach 1951-1973 wykładał kompozycję, teorię muzyki i grę na fortepianie w macierzystej uczelni. W 1973 roku komunistyczne władze zwolniły go z konserwatorium we Lwowie za przekonania religijne, a jego kompozycje objęto zakazem wykonywania w ZSRR.
W 1980 roku wraz z rodziną przeprowadził się na stałe do Polski i zamieszkał w Lublinie. Wykładał przedmioty teoretyczne i kompozycję w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim oraz na UMCS. W latach 1982-92 był dyrygentem chóru w Wyższym Seminarium Duchownym. W 1995 otrzymał tytuł profesora zwyczajnego. Jako pianista występował z własnymi utworami i w repertuarze klasycznym, jednak karierę pianistyczną uniemożliwiła mu choroba ręki.
W 2003 roku od Ojca Św. Jana Pawła II otrzymał wysokie papieskie odznaczenie „Pro Ecclesia et Pontifice”. W tym samym roku otrzymał tytuł Profesora honoris causa Akademii Muzycznej we Lwowie.
Od 2012 roku w Lublinie odbywa się międzynarodowy festiwal jego imienia, „ANDRZEJ NIKODEMOWICZ – czas i dźwięk”, którego pomysłodawczynią jest Teresa Księska-Falger. MG
