27 stycznia uczciliśmy pamięć członków społeczności europejskich Żydów, zamordowanych przez nazistów podczas II wojny światowej. W Muzeum na Majdanku, mieszczącym się w obiektach dawnego Konzentrationslager Lublin, jego obchody trwały dwa dni.
25 stycznia o godzinie 10.00 rozpoczęły się zajęcia edukacyjne dla uczniów lubelskich szkół podstawowych i średnich. Po multimedialnej prezentacji, dotyczącej losów żydowskich więźniów Majdanka na przykładzie indywidualnej historii czterech z nich, o 11.00 przy Pomniku-Bramie młodzi zapalili 6 zniczy, by uczcić pamięć 6 milionów ofiar Holokaustu.
Podczas tych dwóch punktów programu towarzyszyli im członkowie Polskiego Związku Byłych Więźniów Politycznych Hitlerowskich Więzień i Obozów Koncentracyjnych. Następnie – na terenie wystawy historycznej „Więźniowie Majdanka”, prezentującej przedmioty związane z funkcjonowaniem obozu i losami jego więźniów – uczniowie wzięli udział w aktywnych warsztatach pt. „Sztuka opowieści, czyli historie ukryte w muzealnych eksponatach”. Pobyt w muzeum zakończyło zwiedzanie jego terenu.
W niedzielę, 27 stycznia o godzinie 10 odbył się wykład połączony z prezentacją multimedialną na temat losów żydowskich więźniów Majdanka, a o 11.00 rozpoczęło się tematyczne zwiedzanie obozu, czemu towarzyszyło odczytywanie fragmentów wspomnień więźniów.
Międzynarodowy Dzień Pamięci o Ofiarach Holokaustu został uchwalony 1 listopada 2005 r. przez Zgromadzenie Ogólne ONZ. Jako dzień obchodów ustalono 27 stycznia – to nawiązanie do wyzwolenia tego dnia w 1945 r. obozu Auschwitz-Birkenau. Działania podjęte przez Muzeum na Majdanku są odpowiedzią na apel zawarty w rezolucji uchwalającej to święto o opracowanie programów edukacyjnych, „które wpoją przyszłym pokoleniom lekcję Holokaustu, by zapobiegać dalszym aktom ludobójstwa”.
Holokaust albo Holocaust (z gr. holokaustos ‘ofiara całopalna’) to nazwa ludobójstwa, dokonanego podczas II wojny światowej na europejskich Żydach przez niemiecką III Rzeszę. Liczba ofiar szacowana jest na około 6 milionów. Polscy Żydzi stanowią wśród niej grupę liczącą 2 mln osób. Pierwsi żydowscy więźniowie trafili na Majdanek pod koniec 1941 r. z Lublina i okolic.
Od wiosny 1942 r., oprócz polskich Żydów z Lubelszczyzny, kierowano do niego transporty ich rodaków ze Słowacji oraz Protektoratu Czech i Moraw. Rok później do KL Lublin deportowano mieszkańców likwidowanych gett: warszawskiego (od końca kwietnia) i białostockiego (sierpień 1943 r.). Więźniowie tej narodowości w większości byli przeznaczeni do fizycznej likwidacji poprzez wyniszczające warunki życia i pracę nad siły, później także przez masowe uśmiercanie. Zginęło ich na Majdanku 59 tys.
Joanna Dudziak
