W dniach 18-20 listopada w Metrotolitalnym Seminarium Duchownym w Lublinie przy ul. Stefana Kardynała Wyszyńskiego 6 miały miejsce Dni Muzyki Chrześcijańskiej nazywane na cześć św. Cecylii „Cecylianką”.
Celem imprezy i koncertów odbywających się o godz. 19 było promowanie piękna muzyki kościelnej i kultury chrześcijańskiej oraz ukazanie jej różnorodności. Tegoroczna edycja cecyliańskich koncertów była propozycją skierowaną zarówno do młodych, jak i starszych odbiorców. Festiwal rozpoczął się w piątek występami chórów z archidiecezji lubelskiej: cecyliańskiego z parafii pw. św. Antoniego Padewskiego pod dyr. Małgorzaty Świecy i archidiecezjalnego chóru chłopięco-męskiego Pueri Cantores Lublinenses pod dyr. ks. Attyla Conti. W sobotę Teatr ITP, działający przy Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, wystawił spektakl pod tytułem „Faust. Więcej światła”. Podczas niedzielnego koncertu finałowego zaprezentowali się: zespół „Good God” oraz Arkadio – raper i freestylowiec, jedna z gwiazd głównej sceny koncertowej podczas Światowych Dni Młodzieży w Krakowie.
Warto w tym miejscu przypomnieć, że obchodząca swoje święto 22 listopada św. Cecylia pochodziła z rodu rzymskich patrycjuszy. Niezwykle piękna, w młodości uczyniła śluby dziewictwa. Rodzice jednak zmusili ją do małżeństwa. Cecylia nie tylko wymogła na przyszłym mężu, Walerianie, aby uszanował jej dziewictwo, ale nawróciła swego męża i jego brata Tyburcjusza na chrześcijaństwo. Walerian, który przyjął chrzest z rąk papieża Urbana I, ogłoszonego później świętym, złożył też pod wpływem Cecylii ślub czystości. Ponieważ były to czasy prześladowania chrześcijan, obaj bracia zostali ścięci. Cecylia też poniosła śmierć za Chrystusa. Zamknięto ją w rozpalonej łaźni, a gdy po trzech dniach okazało się, że dalej żyje, została ugodzona w szyję dwa razy mieczem. Zmarła po kilku dniach, 22 listopada.
Męczennica została pochowana w katakumbach św. Kaliksta. Jej nietknięte ciało zostało tam odnalezione w 822 r. Przeniesiono je do bazyliki na Zatybrzu, wybudowanej według tradycji już w IV w., po edykcie Konstantyna w miejscu, gdzie znajdowała się willa Cecylii i Waleriana. Ponownej ekshumacji ciała Cecylii dokonano w 1599 r. Nadal było ono w stanie nietkniętym, co uznano za potwierdzenie jej świętości. Leżała na boku, jakby spała, jedynie ślady po cięciach na szyi wskazywały, że jest martwa. Świadkiem otwarcia grobu był młody rzeźbiarz Stefano Madena, który rok później wykonał przepiękną rzeźbę świętej. Znajduje się ona w poświęconej św. Cecylii bazylice. Czczona jest jako patronka muzyków, chórzystów i organistów. W ikonografii jest przedstawiana, jako orantka, z rękoma wzniesionymi ku górze w geście modlitwy lub grająca na jakimś instrumencie muzycznym – cytrze, harfie lub organach. Częstymi atrybutami są również miecz oraz anioł i wieniec z białych i czerwonych róż. Imię św. Cecylii w Kościele otaczane jest dużym kultem. Jest włączone do kanonu mszy św. oraz Litanii do Wszystkich Świętych.
EK
