Do 14 września w galerii Krasnostawskiego Domu Kultury można oglądać przygotowaną przez Stowarzyszenie Polskiego Patchworku wystawę „Koła, kółka, kółeczka”. Głównym celem stowarzyszenia, jak i samej ekspozycji, jest popularyzacja tkaniny patchworkowej.
Patchwork to metoda szycia, w której łączy się małe kawałki materiału w większą całość, tworząc nowy wzór. Słowem tym określa się także pracę wykonaną tym sposobem. – Technika patchworku narodziła się w Wielkiej Brytanii i była produktem ubóstwa. Na dziury i rozdarcia w ubraniach naszywano łaty. Ze znoszonej odzieży wycinano dobre fragmenty i naszywano je na mocniejszą tkaninę. Z biegiem czasu, patchwork stawał się coraz bardziej popularny i spod strzech zawędrował do bogatych domów i na szlacheckie dwory – opowiada Damian Kozyrski, dyrektor KDK.
Z niemodnych sukien i kreacji balowych, z niepotrzebnych ubranek dziecięcych i strojów ślubnych wycinano cenne kawałki jedwabiu, brokatu i welwetu, wstążki i koronki. Po przyfastrygowaniu wybranych kawałków materiału do kanwy zszywano je ozdobnymi ściegami, stosując ozdobne nici. Potem następowało właściwe zdobienie – naszywano guziki, kokardki, aplikacje, koraliki i pióra. W ten sposób powstawały kapy, narzuty, bieżniki, poduszki, osłonki na imbryki do herbaty. – Współcześnie do stworzenia patchworku stosuje się specjalistyczne narzędzia. Wykształciły się też konkretne style tworzenia patchworku: wiktoriański, pionierów amerykańskich, zszywanie kawałków z lewej strony czy pikowanie. Obecnie patchwork to nie tylko sposób na przedłużenie trwałości tkanin, ale także technika rękodzielnicza, dzięki której powstają oprócz rzeczy użytkowych, także piękne obrazy, dzieła sztuki – dodaje. Wystawa „Koła, kółka, kółeczka” obejmuje 20 prac wykonanych przez: Agnieszkę Małysę, Joannę Soloch, Ewę Pasińską, Halinę Grzesik, Małgorzatę Kreft, Agatę Jabłońską, Teresę Terlecką, Marię Motę, Wiesławę Pawłowską, Katarzynę Jabłońską-Cacko, Sylwię Ignatowską, Barbarę Pieczyńską, Wandę Pachurę, Marzennę Lew i Barbarę Kreft-Piekarską. (k)
