Na ostatniej sesji świdniccy radni jednogłośnie przyznali tytuł „Zasłużony dla Miasta Świdnika” zmarłej przed dwoma laty Urszuli Radek – legendzie świdnickiej „Solidarności”, społeczniczce, kobiecie o wielkim sercu.
Urszula Radek na taki tytuł zasłużyła jak mało kto. Samorząd nie zdążył uhonorować Jej w ten sposób za życia, bo choć pani Ula miała 86 lat nikt nie przypuszczał, że odejdzie tak nagle. Zmarła 28 lutego 2021 roku.
Choć nie była rodowitą świdniczanką, to właśnie ze Świdnikiem związała swoje życie, wpisując swój życiorys w najważniejsze wydarzenia z historii miasta. Urodziła się 1 listopada 1934 roku w Morawinku koło Rejowca (pow. chełmski), jako trzecie, najmłodsze dziecko Wojciecha i Heleny Kijanków. Ukończyła Technikum Budowy Samochodów w Lublinie, a stamtąd, z nakazem pracy w 1953 r. trafiła do WSK Świdnik, gdzie jako technolog przy budowie śmigłowców przepracowała 38 lat.
W czasie Świdnickiego Lipca ‘80 została członkiem Komitetu Strajkowego, będąc jedyną kobietą we władzach podziemnej „Solidarności” WSK-Świdnik. W czasie stanu wojennego organizowała akacje pomocy dla najuboższych; wspierała materialnie i duchowo rodziny, których bliscy znaleźli się w więzieniach lub obozach internowania.
Na emeryturę przeszła na początku lat 90. Po zakończeniu pracy zawodowej nadal chętnie angażowała się w działalność społeczną i niosła pomoc tym, którzy jej potrzebowali. Była jedną ze współzałożycielek i wieloletnią prezes Komitetu Pomocy SOS „Solidarność”, który na przestrzeni lat na różne sposoby wspierał potrzebujących świdniczan, organizując zbiórki żywności, wyjazdy na wakacje dla dzieci z najbiedniejszych rodzin, fundując im wyjazdy na kolonie, czy wspierając w ramach prowadzonej świetlicy integracyjnej. Urszula Radek była również inicjatorką odwiedzania i wspierania chorych z okazji Światowego Dnia Chorych.
W 1996 roku otrzymała tytuł „Świdniczanina Roku”, przyznawany w plebiscycie „Głosu Świdnika”. Została również uhonorowana medalem „Ludziom Gorących Serc”. W 2001 roku odznaczono ją Złotym Krzyżem Zasługi, a rok później ogólnopolskim tytułem „Społecznik Roku 2002.” W 2014 roku Prezydent RP odznaczył ją Krzyżem Wolności.
Wrażliwość i zaangażowanie w społeczne i lokalne sprawy wpoiła swoim dzieciom. Syn Andrzej przez wiele lat był wiceburmistrzem Świdnika, a obecnie jest wiceprezesem świdnickiego PEC i powiatowym radnym. Młodszy z synów, Włodzimierz, jest przewodniczącym Rady Miasta Świdnik, szefem Powiatowego Urzędu Pracy w Świdniku i działaczem organizacji społecznych.
– Powiedzieć o pani Uli, że była dobrym człowiekiem, to jak nic nie powiedzieć. To była wspaniała osoba. Zawsze życzliwa, pomocna, z sercem otwartym na drugiego człowieka. Zawsze na pierwszym miejscu stawiała innych, nigdy siebie. Takich ludzi nie da się zastąpić – mówili po śmierci Urszuli Radek, ci którzy ją znali.
Urszula Radek jest 31 laureatem prestiżowego tytułu „Zasłużony dla Miasta Świdnika” nadawanym osobom i instytucjom, które swą działalnością wydatnie przyczyniły się do rozwoju i promocji Świdnika. Wśród dotychczas wyróżnionych znajdują się m.in. generał Tadeusz Góra, Janusz Kasperek, Zyta Gilowska, Alfred Bondos, czy Wytwórnia Sprzętu Komunikacyjnego PZL-Świdnik. (w)
