Łukasz Zdolski, dyrektor Włodawskiego Domu Kultury, na swoim Facebooku poskarżył się, że przez Polski Ład stracił kilkaset złotych na poborach. Wpis szybko został podchwycony przez jeden z lokalnych portali internetowych, wywołując lawinę komentarzy i spekulacji nie tyle na temat samego Ładu, co sensu i powodów zawiązanej niedawno we Włodawie koalicji Lewicy z PiS. Na portalu pojawiła się nawet sugestia, że taka krytyka Ładu może wróżyć szybki rozpad tego układu. Przy okazji powrócił temat łączenia przez autora wpisu stanowiska szefa samorządowej jednostki z prowadzeniem własnej firmy.
– Zapytałem prywatnie, kto z moich znajomych stracił, a kto zyskał. Portal zaś informuje o rozłamie w lokalnej koalicji, no brawo za rzetelność i inteligencję. Powiem więcej – cieszę się z tej koalicji, bo zawsze cieszę się, jak ludzie współpracują, a nie kłócą! – skomentował nagłośnienie jego wpisu dyrektor Zdolski, zarzucając przy tym portalowi, że wykorzystał wpis bez jego zgody. To tylko podgrzało temat.
– Jest Pan kierownikiem instytucji publicznej. I Pana wynagrodzenie i wypowiedzi są publiczne. Chyba że Pan sobie wybiera kiedy Pan prowadzi działalność a kiedy kieruje WDK. Tak jak komentować Pan wypowiedzi mogą media lokalne tak samo internetowe. Ps. A teraz jest Pan w pracy czy prowadzi działalność gospodarczą – napisała jedna z komentatorek (pisownia oryginalna – red.).
Szef WDK dał się sprowokować do odpowiedzi.
– Orzeczenie sądu jest jasne – mogę dodatkowo prowadzić działalność, a te pseudo lokalne media internetowe wprowadzają w błąd ludzi na podstawie uogólnionej wypowiedzi z Urzędu Wojewódzkiego – napisał dyrektor. (O jakie konkretnie orzeczenie sądu chodzi, jednak nie wskazał, w przeciwieństwie do prawników Lubelskiego Urzędu Wojewódzkiego, którzy jednoznacznie stwierdzili, że dyrektor jednostki samorządowej nie może prowadzić działalności gospodarczej, bez względu na formę zatrudnienia – przyp. aut.)
Dalej posypały się komentarze na temat koalicji zawartej przez burmistrza Wiesława Muszyńskiego (Lewica) z PiS, którego szef lokalnych struktur Wiesław Holaczuk od miesiąca jest wiceburmistrzem.
– Ten sojusz od samego początku wydawał mi się (lekko mówiąc) nietrafiony. (…) Panowie W+W (jak w jakimś love story) pochodzą z przeciwstawnych (ideowo – nie programowo) obozów politycznych. (…) Jak na moje oko to Wiesław „Pierwszy” Myszyński, przygarnął Wiesława „Drugiego” Holaczuka bo boi sie że przegra wybory (podobno mają w umówię zapis że Wiesław „Drugi” nie wystawi kontrkandydata w wyborach na Burmistrza) i przy okazji może trochę kasy wyrwie z województwa (bo z PSLem to sobie mógł o tym tylko pomarzyć). (…) Podsumowując – PiS (paradoksalnie) dał się kupić starej, komunistycznej nomenklaturze (na dodatek za grosze) i jeszcze za te drobne dane z łaski będzie mówił reprezentantom partii rządzącej kiedy mogą kandydatów wystawiać w wyborach, jakich kandydatów a włodawski PiS będzie musiał przymykać oko (udawać że nic się nie wydarzyło) na wszystkie aferki i nadużycia lewicy – skomentował kolejny uczestnik dyskusji (pisownia oryginalna).
Zaś kolejny zdecydowanie pochwalił ową koalicję: – Proponuję nie doszukiwać się ideologii. Moim zdaniem to mariaż czysto pragmatyczny, mający na celu pozyskiwanie pieniędzy dla Włodawy, po zubożeniu jej kasy o wpływy z podatków po podwyższeniu kwoty wolnej od podatku.
Do dyskusji włączył się nawet burmistrz W. Muszyński, oskarżając portal o stronniczość. – Następny antymiejski profil. Gołym okiem widać, kto go tworzy i czyją jest kontynuacją – napisał. Szybko odpowiedzi udzieliła mu redakcja portalu: – Ogromnie smuci nas fakt, iż uważa Pan publikacje stawiające pod znakiem zapytania/poddające pod dyskusję niektóre zagadnienia jako „stronnicze”. (…) Niestety, do tej pory redakcja KW w reakcji na publikacje (niektórych) informacji związanych z funkcjonowaniem UMW otrzymywała jedynie PW/email o treści nienadającej się do przytoczenia na forum publicznym oraz próby cenzurowania publikowanego contentu poprzez zgłoszenia pastów jakoby miały „naruszać standardy społeczności FB” lub „naruszać prawa autorskie”.
Jak zatem widać, publiczne żalenie się rzadko kiedy przynosi zrozumienie i pocieszenie, a częściej wręcz odwrotny skutek. (pk)
